மேழிச் செல்வம்

முற்போக்கு சிந்தனையில் முன்நோக்கி சென்று கொண்டிருப்பதாக நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் நாம், ஏனோ நம் பாரம்பரியங்களின் முத்தான கருத்துக்களை மறந்து விடுகின்றோம்.  மேற்கத்திய நாகரீகமோகம் நம்மை, நமது பாரம்பரிய கலாச்சார சிந்தனைகளை மறக்கடித்து காலப்போக்கில் காணாமல்போகச் செய்கின்றது. இந்த நாகரீக மாற்றத்தினால் நாம் மறந்து போனவையெல்லாம் நம் முன்னோர்கள் விட்டுச்சென்றநல்வாழ்வு பொக்கிஷங்கள். அவைகள் விஞ்ஞான ரீதியாக எடுத்துக்கூறாமல் தெய்வத்தின் மையத்தில்நம்மிடம் விட்டுச் சென்றனர்.      “நம் முன்னோர் விட்டுச்சென்ற எச்சங்கள்; நமக்குப் பொக்கிஷமானது !        நாம் விட்டுச் செல்லும் எச்சங்கள்; எம் சந்ததியினருக்கு பொக்கிஷமாகும்..!        என் வாரிசு தான் கேட்குமோ “பொக்கிஷம் எங்கு?” என்று                   கூறியதில் ஆயிரம் உண்டு!!!”       கல்வி கற்றுத் தேர்ந்தோம் என்று மார்தட்டிக்கோள்ளும் நமக்கு அது ஒரு மூட நம்பிக்கையாகவே தென்படுகிறது. ஆனால் அவர்கள் சொன்னவற்றில் விஞ்ஞான மறைந்திருப்பதை இங்கே ஒரு … More மேழிச் செல்வம்

உண்மையில் வதைத்தவன் அவனா!

ஏறு முடித்து அறுப்பு கண்ட என் தகப்பன்! என்னைத் தழுவி விளையாடி என் பெருமை எடுத்துரைத்தான் உலகிற்கு ! தழுவி தழுவி பாசமும்., தனித்து நிற்கும் ரோஷமும்., என்னுள் எனக்கானதாய் கொடுத்தான்! பாசம் கண்ட பொறாமையில் மோசம் செய்ய தொடங்கியது ஒரு கூட்டம்! உயர்ந்த திமிலை உடைக்க ஓர் திட்டம்! வியாபார பெருக்கே அவர்கள் நாட்டம்! கட்டுங்கடங்காமல்  தாவி வரும்  வாடிவாசலை பூட்டி வைக்க போட்டான் சட்டம்! தழுவிய பாசம் என்னை வதைக்கிறது என்றாயே உண்மையில் வதைத்தவன் … More உண்மையில் வதைத்தவன் அவனா!

உச்சம் தொட்டு முத்தம் கேட்டாய்!

முத்தத் தீண்டலின் முழுமையில் மயங்கி நின்றேன் தனிமையில்! தத்தி தவழ்ந்த நினைவுகளாய் என் மேனியெங்கும் உன் வாசனை! ரசனை மிகுந்த உன் தோரணை மீண்டும் தீண்ட ஈர்க்குதே! தூங்கும் பொழுதாவது  விடுதலை கொடு என் ஓரக்கண்கள் வலிக்கிறது! உதைத்து உதைத்து உச்சம் தொட்டாய் உள்ளங்காலிலும் முத்தம் கேட்டாய்! மேனி எங்கும் பால் வாசனை எப்போதும் தூண்டுதே உன் யோசனை! என் அக்கா பெற்ற தாய்மையே நீ என்றும் எந்தன் இனிமையே!   – குமரேசன் செல்வராஜ்

தோல்வி நிலையில்லை

வாழ்க்கை என்னும் வெற்றிடத்தில் தோல்விகளும் அவமானங்களுமாய் குவியும்போது மனம் தளராதே.. அவைகள் நிரம்பி வழியும்போது தான் வெற்றி என்னும் வற்றாத நதியாய் பெருக்கெடுத்து ஓடும்..                                                                           … More தோல்வி நிலையில்லை

ஆழ் மனம் புகும் அன்பு!

வெகுநேரம் ஓய்விலிருந்துவிட்டு  கரும்புகையை கக்கியவாரும், ப்பாம் ப்பாம் என்ற ஹாரன் சப்தத்துடனும் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து புரபட்டுசென்ற அந்த பேருந்தை, முதுகில் தோள்ப்பையோடு மூச்சிரைக்க ஓடி வந்து ஏறினான் கண்ணன். விடுதியின் மாதாந்திர விடுப்பில் வீடு திரும்பும் அவனுக்கு இப்பேருந்தை விட்டால், இரு பேருந்துகள் மாறி சில மணி நேரம் காத்திருந்து மற்றொரு பேருந்திலேறி வீடு செல்ல வேண்டும், அது தலையை சுற்றிவந்து வாய்க்கு உணவுகொடுப்பது போன்றது. எனவே மூட்டை போல் முதுகில் கனமிருந்த போதும், தன் முயற்சியை … More ஆழ் மனம் புகும் அன்பு!

மனதின் நெருடல்‬

பலரும் பலவகையில் பேசி சென்றுவிட்டனர் இந்த சுவாதியை. சுவாதியின் பிணத்தை வைத்து பலரும் சுய விளம்பரம் பெற்றுக்கொண்டனர். உங்களைச்சொல்லி குற்றமில்லை ஊருக்கு ஊர் மேடை போட்டு கிடைத்த சாதியை வைத்து புகழ்ந்து பேசியும் இகழ்ந்து ஏசியும் உங்கள் மனங்களை கவர்ந்து கட்சி நடத்திவரும் கானல் நீரின் தவப்புதல்வர்களை தேர்ந்தெடுத்தவர்கள் தானே நீங்கள். மேடையிலும், தொலைகாட்சியிலும் தனக்கு தேவையான விளம்பரங்களை அவர்கள் தேடி தேடி பெற்றுக்கொள்ளும்போது அவர்களை பின்தொடரும் நீங்கள் மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா. கொல்லப்படும்போது தடுக்க யாருமில்லை, … More மனதின் நெருடல்‬

நீ என்றும் எனக்கு விந்தையானவனே!

வெறும் கல்லாய் இருந்த என்னை கலைப்பொருளாய் மாற்றிய சிற்பியின் உளியே! சிறகொடிந்து விழுந்த போதெல்லாம் சிகரம் தொட தூண்டிய உந்துகோல் நீ! சிரிக்கும் என் முகம் பார்க்க சிவந்த கைகளையும் கண்களையும் மறைத்த மனமே! என் தேவைகள் அனைத்தும் பூர்த்தி செய்த பூரிப்பில் உன் தியாகம் மறைத்தவன் நீ! நான் மலர்ந்த மலராய் மணம் வீசும் பொது மனம் நெகிழ்ந்த மன்னவனே! இவ்வுயிர் உன்னால்! இப்பிறவி உன்னால்! இவ்வாழ்க்கை உன்னால்! என்ன சொல்லியும் மிகைபடுத்த முடியவில்லை என்னால்! … More நீ என்றும் எனக்கு விந்தையானவனே!

நான் அதிர்ஷ்டசாலி அல்ல ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவன்.

வாழ்க்கை எனக்கு வசதிகளை தரவில்லை.., வாய்ப்புகளை தரவில்லை, அதிர்ஷ்டத்தை தரவில்லை, அது எனக்கு தந்தவை எல்லாம் எந்த நிலையிலும் மனம் தளராது உழைக்கும் ஊக்கமும், எனக்கான வாய்ப்பை நானாக உருவாகிக்கொள்ளும் திறமையும், எந்நேரமும் என்னை ஆசிர்வதிக்கும் பெற்றோர்கள் மட்டும்தான்… #இது_போதும்_எனக்கு_இன்னும்_நூறு_ஜென்மம்_இம்மண்ணில்_வாழ்ந்திட… – குமரேசன் செல்வராஜ்  

காகித கப்பலும் கட்டுமரமாகும்!

சமூகம் என்னும் சமுத்திரத்தில் வேலை என்னும் முத்தை தேட… படித்த பட்டத்தில் காகித கப்பல் செய்து முயற்சி என்னும் துடுப்பை போட்டேன் காலம் என்ற காற்று புயலாய் தாக்க குழப்பம் என்னும் சுழல் என்னை சாய்க்க திறமை என்னும் மைத்துனன் வலுவில் காகித கப்பலும் கட்டுமரமானது தேடிய முத்தும் கையை எட்டியது வெற்றி என்னும் கரையும் என்னை ஈர்த்தது!

முட்டாளனேன் அக்கணம்!

இரவின் மடியில் உறங்க முடியாமல் தவிக்கிறேன் உன் மடியில் சாய்ந்த நினைவுகளோடு! என் இரவின் இருள் அனைத்தையும் உன் கூந்தலாய் கண்டேன் இனிமையில் … இன்றோ ஏங்கிக் கிடக்கிறேன் எனக்கான இருளைத்தேடி தனிமையில்! கானல் நீரில் மீன்கள் ஏது, என கேலி செய்கிறது நாம் அமர்திருந்த நதிக்கரைகள்! முள்ளாக குத்திச் சென்று முட்டாளாக்கியது அன்று நம்மை தீண்டிய தென்றல்! தினங்களில் இல்லை முட்டாள் தனம் உன் நினைவை மறக்க மறுத்த என் மனம் அதுவே என்னை மாற்றியது அக்கணம்! … More முட்டாளனேன் அக்கணம்!