மேழிச் செல்வம்

முற்போக்கு சிந்தனையில் முன்னோக்கி சென்று கொண்டிருப்பதாக நினைத்துகொண்டிருக்கும் நாம், ஏனோ நம் பாரம்பரியங்களின் முத்தான கருத்துக்களை மரந்து விடுகின்றோம்.  மேற்கத்திய நாகரீக மோகம் நம்மை, நமது பாரம்பரிய கலாச்சார சிந்தனைகளை மறக்கடித்து காலபோக்கில் காணமல் போக செய்கின்றது.

இந்த நாகரீக மாற்றத்தினால் நாம் மறந்து போனவையெல்லாம் நம் முன்னோர்கள் விட்டுச்சென்ற நல்வாழ்வு பொக்கிஷங்கள். அவைகள் விஞ்ஞான ரீதியாக எடுத்துக்கூறாமல் தெய்வத்தின் மையத்தில் நம்மிடம் விட்டுச் சென்றனர்.

     “நம் முன்னோர் விட்டுச்சென்ற எச்சங்கள்; நமக்கு பொக்கிஷமானது !

       நாம் விட்டுச் செல்லும் எச்சங்கள்; எம் சந்ததியனருக்கு பொக்கிஷமாகும்..!

       என் வாரிசு தான் கேட்குமோ “பொக்கிஷம் எங்கு?” என்று

                  கூறியதில் ஆயிரம் உண்டு!!!”

1

      கல்வி கற்றுத் தேர்ந்தோம் என்று மார்தட்டிக்கோள்ளும் நமக்கு அது ஒரு மூட நம்பிக்கையாகவே தென்படுகிறது. ஆனால் அவர்கள் சொன்னவற்றில் விஞ்ஞான மறைந்திருப்பதை இங்கே ஒரு சிலரே உணர்கின்றனர். அவர்களைத்தான் ஐயா திரு. TMS, தனது பாடல் ஒன்றில் “நாளுக்கு நாள் மாறும் நாகரீகமே நான் என்றும் மாறாத தனி இனமே” எனறு பாடிச் சென்றார் என்றே நான் உணர்கிறேன்.

Boring lessonகுழந்தை வளர்ப்பிலிருந்தே இந்த மேற்கத்திய நாகரீகம் தொடரப்படுகிறது. இது நமது அறியாமையில் நம்மீது திணிக்கப்பட்டு, அதன் மூலம் சர்வதேச வியாபார சந்தைக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. தனது வருங்கால சந்ததியனருக்கு விவசாய விழிப்புணர்வே இல்லாமல், மென்பொருள் தொழில்நுட்பத்தை குறிவைத்தே சவப்பிள்ளைகளாக வளர்த்தப்படும் குழந்தைகளின் நிலையிலிருந்தே விவசாயத்திற்கான அழிவை நம்மை அறியாமல் நாமே செய்து கொண்டிருக்கின்றோம்.

13342914_633104356839287_1207101068170349056_n

குழந்தைகளுக்கு அந்த விழிப்புணர்வில்லாமல் போன காரணத்தினால் தான், கம்மங்கூழ், கேப்பை கூழ் (ஆரியக் கூழ்), கேல்வரகுக் கூழும் கேவலம் எனவும், துரித உணவகங்களில் உண்ணுவதை பெருமையாக எண்ணி, நம்மை அறியாமல்  நாமே அனைத்து வியாதிகளையும் சம்பாரித்து கொள்கிறோம்.

 

விவசாயம் என்று சொல்லும்போதே அதன் அடிப்படை விஷயமான மாடுகள் தான் நினைவுக்கு வரவேண்டும்- மாடு “” அதுவே முதல் செல்வம்.

ஐந்திணையான குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என அன்றே தமிழன் நிலத்தின் வள ங்களை பிரித்து வகுத்து அதன் பொருட்டு தன் தொழிலை அமைத்தான். அதில் பெரும்பங்கு மருத நிலத்தில் இருந்தது. அது தான் உழுது உண்ணும் வழக்கம். அன்றே மாடுகளை தன் வசப்படுத்தி, அதன் மூலமாக விவசாயத்தை தொடங்கினான் என்பதற்கான சான்று பத்துப்பாட்டு, கலித்தொகை போன்ற சங்க இலக்கியதின் மூலம் தெளிவாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. மாடுகளே  விவசாயத்தில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றது, மாட்டு சாணமும், கோமியமும் கொண்டு தயாரிக்கப்படும், பஞ்சகாவியம், அமிர்தகரைசல், ஜீவாமிர்தம் போன்றவற்றை இயற்கை உரமாக கொடுத்து பயிர்களை வளர்த்தான் தமிழன். அத்துணை தன்மைகள் கொண்ட நம்மாடின் நிலை இன்று என்னவென்று தெரியுமா?

ஒருசில இனங்கள் அழிவின் விளிம்பிலும், ஒருசில இனங்கள் அழிந்தும்விட்டன! இதற்கான காரணங்கள் எல்லாம் ஒன்று தான், வியாபாரம்,  ஆம் வெண்மை புரட்சி என்னும் பெயரில் நம்மில் திணிக்கப்பட்ட ஜெர்சி, ஹோல்ஸ்டயின் பிரசின் (HF), பிரவுன் சிவீஸ்(BROWN SWISS), போன்ற மாடுகள். அவைகள் நம் சீதோசன நிலைக்கு சரிவராத இனங்கள் எனறபோதும், மேலை நாடுகளின்  மாடுகள் மற்றும் மருத்துவ  வியாபாரத்திற்காக இங்கே இறக்குமதி செய்யப்பட்டது. பால் ஆசை காரணமாக நாமும் அதன் பின்விளைவின் விழிப்புணர்வின்றி வளர்த்த தொடங்கி விட்டோம். ஆனால் அந்த மாடுகளோ நம் சீதோசன நிலைகளை தாங்காமல் என்னில் அடங்கா வியாதிகளை பெற்றும் இறந்தும் வந்தன. அப்போது அதற்கான மருந்துகளும் இங்கே விற்கப்பட்டன, இந்த பசுக்களை இங்கே இறக்குமதி செய்ய காரணம் என்ன, நம் நாட்டு பசுக்களின் பால் A2 வகையும், மேலை நாட்டு பசுக்கள் A1 வகை பாலும் தந்துவந்தன.  A2 வகை பாலில் எதிர்ப்பு சக்தி அதிகம் சக்கரை, கால்சியம் குறைபாடு போன்ற நோய்கள் நம்மை அண்டாமல் எதிர்க்கும், ஆனால்  A1 பால் வகையில் இது போன்ற எதிர்ப்பு சக்திகள் இல்லை. A2 வகை பாலை அழித்தால் மேலை நாட்டின் மருத்துவ விநியோகம் இங்கே அதிகமாகும். இது ஒரு சாதரண எடுத்துக்காட்டுதான், இதுபோன்று வெள்ளை சர்க்கரை (அஸ்க்கா சர்க்கரை), , ஓட்ஸ், RO தண்ணீர், பிராய்லர் கோழி என நம்மில் தினிக்கப்பட்டவை அதிகம். ஜெர்சி மாட்டின் பாலில் கரோட்டீன் (CAROTENE) வேதிப்பொருள் அதிகமாக காணப்படுகிறது. ஆகவே, இதிலிருந்து சர்க்கரை நோய் வருவதற்காண பெரும் பங்கு இதற்கு உண்டு.

நாட்டு மாடு வகைகள்

தேசிய விலங்குகள் நல மரபணு ஆதார அமைப்பு (NBAGR) இந்தியாவில் 40 நாட்டுமாட்டு இனங்களை அடையாளப்படுத்திப் பட்டியலிட்டுள்ளது, அதில் மூன்று பிரிவுகள் இருக்கின்றது.

  1. கறவை ரகங்கள்
  2. உழவு ரகங்கள்
  3. கறவை மற்றும் உழவு ரகங்கள்

இதில் கறவை ரகங்கள்  வட மாநிலங்களிலும், உழவு ரகங்கள் தென் மாநிலங்களிலும், கறவை மற்றும் உழவு ரகங்கள் நடு இந்தியாவிலும் காணப்படுகின்றது.

கறவை ரகம்

உழவு ரகம்

கறவை மற்றும் உழவு ரகம்

சாஹிவால்

 காங்கயம்

ஒங்கோல்

கிர்

புளிகுளம்

தார்ப்பார்க்கர்

ரதி

பர்கூர்

டியோனி

சிவப்பு சிந்தி

உம்பளாச்சேரி

காங்கிரேஜ்

ஆலம்பாடி

இன்னும் பல…

இந்திய எருமை வகைகள்

12 வகைகள் கொண்ட எருமைகள்

  • முறா
  • சுர்தி
  • ஜப்ரபாடி
  • பஹாபவாரி
  • நாக்பூரி
  • தொடா
  • மெஹ்சானா
  • நில்ரவி

கலாச்சார விளையாட்டும் காளை வளர்ப்பும்

            தமிழ்நாட்டில் ஜல்லிக்கட்டு (மஞ்சுவிரட்டு, வடமஞ்சுவிரட்டு), ரேக்ளா போன்ற விளையாட்டுகள் கலாச்சார ரீதியாக  மட்டுமில்லாமல் இனவிருத்திக்காகவும் நட்த்தப்படுகின்றது. இதனை அறியாமலே சிலர் இது போன்ற விளையாட்டுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிப்பது சற்றே கவலை தருகின்றது.

தமிழகத்தில் நடத்தப்படும் ஜல்லிக்கட்டு விளையாட்டிற்கு காங்கயம், புளிகுளம், உம்பளச்சேரி போன்ற காளைளுக்கும்; ரேக்ளா விளையாட்டிற்கு காங்கயம், பர்கூர், உம்பளாசேரி மொட்டை காளைகளும், கர்நாடகத்தில் நடத்தப்படும் கம்பளா போன்ற விளையாட்டு எருமைகளுக்கும் நட்த்தப்படுகின்றது

இதுபோன்ற விளையாட்டுகளில் வெற்றிபெரும் காளைகள் கோயில் காளையாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அந்த ஊரிலுள்ள பசுக்களின் இனவிருத்திக்காக பயன்படுத்தப்படுகிறது. மற்ற காளைகள் உழவுக்கு அனுப்ப படுகிறது. இதனை, அறிந்தே குறிப்பாக இந்த விளையாட்டினை தடை செய்ய PETA, FIAPO  போண்ற வெளிநாட்டு அமைப்புகள் முன்வருகின்றன. காளைகள் அழிந்தால் இனவிருத்தி குறைந்து நாட்டு மாடுகள் அழியும். பின் விவசாயம் என்பது கார்ப்பரேட் கைகளில் அகப்படும், ஏன்னெனில் பராமரிப்பு குறைவான நம் நாட்டு மாடுகள் வளர்ப்பை போல் ஒரு சாதாரண விவசாயி, மேலை நாட்டு மாடுகளை வளர்க்க முடியாது. பராமரிப்பும் செலவும் அதிகம் ஆனால் பால் அதிகம் கிடைக்கின்றது என்ற ஓரே மோகத்தில் வளர்க்கின்றனர்.

கோயில் காளை நோக்கமோ குறுநில விவசாயிகள், விதவை பெண்கள், நிலமற்ற விவசாயி (மாடு மட்டும்)  போன்றவர்கள் பூச்சிக் காளைகளை வளர்த்த முடியாது, ஆகையால் தான் வலிமையான காளையும், நல்லவிந்தும் பெற இதுபோன்ற விளையாட்டுக்களின் மூலம் கோவில் காளைகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு ஊர் மக்கள் பயன்பெற செய்தனர்.

காளைகளும் மேய்ச்சல் நிலமும்

குறிப்பாக காங்கயம் காளைகளின் மேய்ச்சல் நிலம்கொரங்காடு எனப்ப்படும். இந்த கொரங்காடு என்பது பல்வேறு நுன்னுயிர்களையும், தாவரங்களயும் கொண்ட மேய்ச்சல்நிலம். உலகிலேயே நீண்டு அகண்ட மேய்ச்சல்நிலத்தை தனிநபர் நிலமாக வைத்திருப்பவன் தமிழன் தான்.

2

கொரங்காட்டில் காங்கேயம் மயிலை மாடு

இதற்கு சான்றாக “அறுகங்காட்டை விட்டானும் கெட்டான் ஆன மாட்டை வித்தானும் கெட்டான்” என்ற சொலவடை பன்னாட்டிலும் பகழோளிகிறது. ஐக்கிய நாடுகளின் உணவு மற்றும் வேளாண்மை அமைப்பு உலகளவில் முக்கியமான விவசாய பாரம்பரிய முறைகளில் கொரங்காடும் ஒன்று என சான்று அளித்துள்ளது.

3

இது போன்று  புலியகுளம் மாடுகள் கிடை மாடுகளாய் வளர்க்கப்படுகின்றன, கிடைமாடு முறையில் மாடுகள் தன்  கொம்பினாலும், கால்களினாலும் நிலத்தை கீ்றி விடுகின்றன பின் அதன் மீது சாணம் மற்றும் கோமியம்  ஆகியவற்றை கழிப்பதினால் அந்த நிலவளம் பெருகி விளைச்சல் அமோகமாகும்.

நம் நாட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு காளைகளுக்கும் இது போன்று தனி தன்மைகள் உண்டு.

நாட்டு மாட்டின் தனித்தன்மை

நாட்டின மாடுகள் நம் சீதோசன நிலைக்கு உகந்தவை. தனது வால் மூலம் ஈ, கொசு பொன்றவற்றை விரட்டும் தன்மையுடையது. இதன் மூலம் தேவையற்ற நோய்களிலிருந்து தன்னை காத்துக்கொள்ளும் வல்லமை பெற்றது. நாட்டு மாடுகள் எளிதில் நோய்வாய்ப்படாது, அது மட்டுமின்றி இயற்கை மருந்துகளே போதுமானது.

ஆனால் கலப்பின மற்றும் மேலை நாட்டு மாடுகள் எளிதில் நோய்வாய்ப்பட்டு ஆங்கில மருந்துகள் செலுத்தப்படும் நிலை ஏற்படுத்துகிறது. அந்த மருந்துகள் பாலிலும் கலந்து நாம் பரும்போது நாமும் பாதிக்க படுகிறோம். மேலும் மேலைநாட்டு மாடுகளுக்கு கரவைக்காக “ஆக்ஸ்சிடோ சின்” கொடுத்து சுரக்கவைக்கும் பாலை நம் குழந்தைகள் குறிப்பாக பெண்குழந்தைகள் பருகும் போது சிறிய வயதிலேயே பூப்படைகிறார்கள். இது ஒரு சிறிய எடுத்துக்காட்டே இது போன்று மலச்சிக்கல், சர்க்கரை, கால்சியம் குறைபாடு என்று எண்ணற்ற நோய்கள் கலப்பின மாடுகளிருந்தும் மேலைநாட்டு மாடு  களிலிருந்தும் பரவுகின்றன .

முடிவுரை

“மேழிச் செல்வம் கோழை படாது” எனும் ஔவையின் வாக்கு, ஈரோடு மாவட்டம் பழையக்கோட்டை எனும் கிராமத்தையும் மற்றும் அந்த பகுதியின் ஜமினையும் போற்றப்படுகின்றது. இந்த  ஜமின் அரண்மனையில் இக்கூற்று அமைந்துள்ளது. ஆகவே இதனை மனதில்கொண்டு நாம் அனைவரும் விழிப்புணர்வுடன் நம் நாட்டின மாடுகளை அழிவிலிருந்து காத்து அதன் மூலம் நாமும் நோயற்ற வாழ்வை பெறுவோம்.

இக்கட்டுரை நான் எழுதும் அளவிற்கு எண்ணற்ற கருத்துகளை எனக்கு பயிற்றுவித்த என் தந்தைக்கும், திரு.கார்த்திகேயா சிவசேனாபதி அவர்க்ளுக்கும் நன்றி கூறீ, விவசாய பெருமக்கள் அனைவருக்கும் இதனை சமர்ப்பிக்கின்றேன்.

– குமரேசன் செல்வராஜ் 

 

 

Advertisements

உண்மையில் வதைத்தவன் அவனா!

12615552_1058116447564119_2995115981253802456_oஏறு முடித்து அறுப்பு கண்ட

என் தகப்பன்!

என்னைத் தழுவி விளையாடி

என் பெருமை எடுத்துரைத்தான்

உலகிற்கு !

தழுவி தழுவி பாசமும்.,

தனித்து நிற்கும் ரோஷமும்.,

என்னுள் எனக்கானதாய் கொடுத்தான்!

பாசம் கண்ட பொறாமையில்

மோசம் செய்ய தொடங்கியது ஒரு கூட்டம்!

உயர்ந்த திமிலை உடைக்க ஓர் திட்டம்!

வியாபார பெருக்கே அவர்கள் நாட்டம்!

கட்டுங்கடங்காமல்  தாவி வரும்  வாடிவாசலை

பூட்டி வைக்க போட்டான் சட்டம்!

தழுவிய பாசம் என்னை வதைக்கிறது என்றாயே

உண்மையில் வதைத்தவன் அவனா!

முற்போக்கு மூடனே!

என்னை மாமிசமாய் பார்க்கும் மத்தியில்

மகனாய் பேணிக்காப்பானே

என் அப்பன்!

உண்மையில் என்னை காக்கும் நோக்கம்14322586_1663823420600923_8512302336628138863_n

உன்னதென்றால்!

இறைசிக்கடைக்கு பூட்டுப்போடு!

ஜல்லிகட்டுக்கு விடை கொடு !

– குமரேசன் செல்வராஜ்

 

உச்சம் தொட்டு முத்தம் கேட்டாய்!

12-24-babyமுத்தத் தீண்டலின் முழுமையில்

மயங்கி நின்றேன் தனிமையில்!

தத்தி தவழ்ந்த நினைவுகளாய்

என் மேனியெங்கும் உன் வாசனை!

ரசனை மிகுந்த உன் தோரணை

மீண்டும் தீண்ட ஈர்க்குதே!

தூங்கும் பொழுதாவது  விடுதலை கொடு

என் ஓரக்கண்கள் வலிக்கிறது!

உதைத்து உதைத்து உச்சம் தொட்டாய்

உள்ளங்காலிலும் முத்தம் கேட்டாய்!

மேனி எங்கும் பால் வாசனை

எப்போதும் தூண்டுதே உன் யோசனை!

என் அக்கா பெற்ற தாய்மையே

நீ என்றும் எந்தன் இனிமையே!

 

– குமரேசன் செல்வராஜ்

தோல்வி நிலையில்லை

manasu1_2539885gவாழ்க்கை என்னும் வெற்றிடத்தில்

தோல்விகளும் அவமானங்களுமாய் குவியும்போது

மனம் தளராதே..

அவைகள் நிரம்பி வழியும்போது தான்

வெற்றி என்னும் வற்றாத நதியாய் பெருக்கெடுத்து ஓடும்..

                                                                                       – குமரேசன் செல்வராஜ்

ஆழ் மனம் புகும் அன்பு!

வெகுநேரம் ஓய்விலிருந்துவிட்டு  கரும்புகையை கக்கியவாரும், ப்பாம் ப்பாம் என்ற ஹாரன் சப்தத்துடனும் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து புரபட்டுசென்ற அந்த பேருந்தை, முதுகில் தோள்ப்பையோடு மூச்சிரைக்க ஓடி வந்து ஏறினான் கண்ணன்.

விடுதியின் மாதாந்திர விடுப்பில் வீடு திரும்பும் அவனுக்கு இப்பேருந்தை விட்டால், இரு பேருந்துகள் மாறி சில மணி நேரம் காத்திருந்து மற்றொரு பேருந்திலேறி வீடு செல்ல வேண்டும், அது தலையை சுற்றிவந்து வாய்க்கு உணவுகொடுப்பது போன்றது.

எனவே மூட்டை போல் முதுகில் கனமிருந்த போதும், தன் முயற்சியை ஒரு போதும் கைவிடாதவனாய் இப்பேருந்தை அடைந்தான்.

கீரைக் கட்டுகள், தக்காளிக் கூடைகள்,மற்றும் காய்கறி மூட்டைகள் நிறைந்த அந்த பேருந்தில் ஒரு வழியாக அவனுக்கு படிக்கட்டின் முன்பிருந்த இருக்கையில் இடம் கிடைத்தது. தன் தோள்ப்பையைக் கழட்டி மடியில் வைத்தவாறே பெருமூச்சு விட்டு இளைப்பாறிக்கொண்டிருந்தான்.

17265246965_f42b38b57d_bபேருந்து நகர்ந்து பழைய மார்கெட்டை தாண்டிய போது அவன் கண்ணில் தென்பட்டால் அவள், அழுக்குப் படிந்த சிகப்பு சேலை, வெள்ளை முடிகள் நிறைந்த தலையுடன், சுருங்கிய தோல்கொண்ட முகம், இப்படி தள்ளாடும் வயதிலும் தடிஊன்றி நின்றுகொண்டிருந்தாள் அந்த மூதாட்டி ஏக்கமாக.

அவளைப் பார்த்தபோது அவனக்கு தன் அம்மாச்சியின் ஞாபகம் வந்தது, விடுமுறை முடிந்து விடுதி திரும்பும் ஒவ்வொரு முறையும்  தந்தைக்கு தெரியாமல் அவனக்கு சிறிது பணம் கொடுத்து அனுப்பிவைப்பாள்  அவன் அம்மாச்சி.  இப்படி அவனுக்கு இம்மூதாட்டி அவன் அம்மாச்சியை நினைவு படுத்திக்கொண்டிருந்தாள்.

திடீர் என ஓர் அதட்டல் சப்தம் கேட்டு சுயநினைவிற்கு திரும்பினான், நடத்துனரின் குரல்தான், தனக்கு ஒரு போதும் முதுமை வராது என்ற எண்ணம் படைத்தவராய் அம்மூதாட்டியை திட்டிக்கொண்டிருந்தார்.

கால காலத்துல காடு போறதுலாம் பஸ்ல வந்து ஏன் உயிரை வாங்குது! எங்க போகணும் என்றார்! அதட்டியபடி

சின்ன சேங்கள்! என்று அதற்க்கான சில்லறையை சரி பார்த்து கொடுத்து பயணச்சீட்டு பெற்று பத்திரமாய் தன் முந்தானியில் முடிந்துகொண்டாள்! அம்மூதாட்டி.

dsc02169சல சல சப்தங்களுடன் பேருந்து நகர்ந்துகொண்டிருந்தது, நாகரீகமான நகரப்பேருந்து பயணம் போல் இல்லாவிடினும் சோலைகளுக்குள்ளே செல்லும் இரம்மியமான கிரமியப்பயணம் அது!

நிலைகுலைந்து தடுமாறிய மூதாட்டிக்கு தன் இடத்தை கொடுத்துவிட்டு எழுந்து நின்றான் கண்ணன், நாற்பதிற்கும் மேற்பட்ட பயணிகளின் மத்தயில் மனிதாபிமானம் கொண்டவனாய் தனித்து காட்டியது அவனின் செயல்.

ஒரு சில நிறுத்தங்கள் தாண்டி கண்ணனுக்கு அம்மூதாட்டியின் அருகிலே இடம் கிடைத்தது, தன் கால்களை ஒடுக்கி கண்ணனுக்கு வழி அமைத்தாள் அவள்.

பயணம் தொடர மூதாட்டி கேட்டாள் எந்த ஊரயா நீ?

பழைய ஜெயகொண்டம் என்று பதில் சொல்லிவிட்டு, ஜன்னல் வழியே தன் கண்களை திணித்து சோலைகளின்  அழகை ரசித்தவனாய் பயணத்தின் உன்னதத்தை அடைந்துகொண்டிருந்தான் அவன்.

மூதாட்டி தொடர்ந்தாள், அங்க யார் மகனயா நீ என்றால்!

மாட்டு வியாபாரி முருகனின் பையன் ஆயா! என்று தன செய்கையை தொடர்ந்தான்.

உங்கப்பன் குணம் மாறாம இருக்குயா என்றவரே, அவன் தந்தையின் பெருமைகளை கொட்டிக்கொண்டிருந்தால் அந்த மூதாட்டி.

மகனால் ஒதுக்கப்பட்ட அவளுக்கு, ஏதோவொரு வகையில் அவன் தந்தை ஆறுதலாய்  அமைந்திருந்த பிரதிபலிப்பே அந்த மூதாட்டியின் அன்பான ஆதங்கம்!

Aayaஎங்கப்பாவ தெரியுமா ஆயா உங்களுக்கு என்றான் கண்ணன் வியப்புடன். தெரியும்யா உங்கப்பன் மனசு ஒருத்தனுக்கும் வராது, அப்பனுக்கு புள்ள தப்பாம பொறந்துருக்க! என்று தன் கேள்விகளை தொடர்ந்தாள்.

என்ன படிக்கறயா? எட்டாவது படிக்கிறேன் ஆயா என்றான் அவன்.

எங்க படிக்கற? காக்காவாடிலங்க ஆயா என்றான்.

நல்லா படிக்கனும்யா, நீ படிச்சு பெரிய ஆள் ஆனாதான் உங்கப்பன் கஷ்டம் தீரும் என்று சொல்லி கொண்டிருக்கும்போதே அவள் இறங்கும் நிறுத்தம் வந்தடைந்தது பேருந்து.

சரியா நான் கிளம்புறேன் அம்மாவ அப்பவெல்லாம் கேட்டதா சொல்லு என்று சொல்லிவிட்டு தடியை ஊன்றி தடுமாறி படி இறங்கிச்சென்றால் மூதாட்டி.

அவன் தந்தையின் பழக்கவழக்கமும், இறக்க குணங்களையும் உணர்த்திய அம்மூதாட்டியின் சொற்களை புரியாத போதிலும் மெய்சிலிர்த்தவாறே கண்ணனின் பயணம் தொடர்ந்தது.

அசோகர் நட்ட மரங்களின் அணிவகுப்பு அவனை அன்புடன் வரவேற்ற போதிலும் அவன் முகம் வாடியே காணப்பட்டது. சிறு வயதிலிருந்து விடுதியிலிருந்த கண்ணனுக்கு வீட்டிற்கு செல்வதில் ஆர்வமில்லையோ என்றிருந்தது அவனின் முகம். எப்போதும் விடுதியிலிருந்து வீடுதிரும்பும் கண்ணனின் முகம் புன்னகையுடனும் தன் வீட்டை அடையும் நேரத்தையும் எதிர்பார்த்துக்கொண்டே இருக்கும்.

செல்லும் வழியெங்கும் கொஞ்சும் குயில்களின் சப்தங்களும், ஆடும் மயில்களின் தொகுப்பும் அவனுக்கு புலப்படவில்லை.

அவன் நினைவில் மணி என்பவன் மட்டுமே ஓடிக்கொண்டிருந்தான். ஒவ்வொரு முறையும் வீடு திரும்பும்போது அவனை முதலில் வரவேற்பது மணி ஒருவனே!

கடந்த முறை வீடிற்கு வந்தபோது மணியின் நிலை மிகவும் மோசமானதாய் இருந்தது, கண்ணனின்  தாயை காக்க தன் உயிரை துச்சமாக எண்ணி துணிந்து பாம்பிடம் சண்டையிட்டு, தாயைக் காத்தவன் மணி.

தாயைக் காக்கும் 16-05-12GrassSnake061HMcropபோராட்டத்தில் பாம்பிடம் கடிபட்ட மணி சுயநினைவிழந்து எங்கெங்கோ சென்றுவிட்டான், அங்கிருந்த மக்கள் மணியை அடையாளம் கண்டு கண்ணனின் வீட்டில் சேர்த்தனர். வைதியங்களில் பலனின்றிப்போக   இரண்டு நாட்கள் எமனுடன் போராடி கண்ணனை கண்ட நிலையில் உயிரிழந்தான்.

மணி உயிரிழக்கும் நாள் தான் கடந்தமுறை கண்ணனின் விடுமுறை, அவனைக்  காணவே தன் சாவிடம் போராடிக்கொண்டிருந்ததுபோல் கண்ணனின் அருகில் வந்து அமர்ந்து இறந்தான் மணி.  

அச்சம்பவமே கண்ணனின் மனதில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது, ஜெயகொண்டம்லா இறங்குங்க என்ற குரல்கேட்டு இறங்கினான்.

அங்கிருந்து இரண்டு மயில் நடக்க வேண்டும் கண்ணனின் வீட்டை அடைய, யாரையும் எதிர்பாராதவனாய் தோள்ப்பையை மாட்டிக்கொண்டு நடக்க தொடங்கினான்.

தம்பி, ஏய் கண்ணா என்ற குரல் அவன் காதில் ஒலிக்க திரும்பினான், டீக்கடையிளிருந்து  அவன் தந்தை அழைத்தார்.

தந்தையை அடைந்த கண்ணனிடம், அவர் நல்லா இருக்கயா?

எதாவது சாப்பிடு என்றார். இல்லப்பா எதுவும் வேண்டாம் என்றான் கண்ணன். ஏன் இவ்வளவு நேரம் என்று தொடர்ந்தார் அக்கறையுடன்,

எப்பவும் இந்நேரம் தானப்பா வருவேன் என்றான்.

யாரு முருகா இது? நம்ம வாரிசா? என்றார் உரத்த குரலில் அங்கு வந்த முதியவர் ஒருவர்.

ஆமா இபோதா லீவ்ல வந்திருக்கான்! என்றார் தந்தை.

எங்க படிக்குறான் என்றார் முதியவர். காக்காவாடில படிக்குறான் என்றார் தந்தை.

நல்லா படிக்கணும் தம்பி, உங்கப்பா கஷ்டப்பட்டாலும் உன்ன நல்ல இடத்துல படிக்க வைக்கிறான் என்றார். தலையை ஆட்டிவிட்டு தந்தையின் வண்டி அருகே சென்றான்.

3733745817_ca6f6e60f0உதைத்து உதைத்து அந்த புல்லெட் வண்டிக்கு உயிர் கொடுத்துவிட்டு, வாப்பா போலாம் என்றார், அவன் தந்தை, வண்டியில் ஏறி அமர்ந்த அவன், தன் இருபது மயில் பயணத்தை இரண்டு மயில் தூரத்தில் சொல்லி முடித்து அம்மூதாட்டியின் உறவையும் அறிந்தான் கண்ணன்.

பொர் பொர் என்ற புறாக் கூண்டின் சப்தமும்,பூத்துக்குலுங்கிய ரோஜா செடிகளும், வானுயர்ந்த நெட்லிங் மரங்கள் இவை அனைத்தும் பழயணவாய் தெரிந்தாலும், மணியின் வரவேற்ப்பு இல்லாத இந்த விடுமுறை புதிதாய் அமைந்திருந்தது கண்ணனுக்கு.

பையைக் கழட்டி திண்ணையில் வைத்துவிட்டு, வீட்டு முன்பிருந்த கேட்டை  திறந்து உள்ளே சென்ற அவனை,

யாரோ புதிதாய் தன் வீட்டிற்க்குள் வந்ததை அறிந்த அந்த புதிய உறுப்பினர் கண்ணனை பார்த்து யாரடா நீ? இங்கே எதற்கு வந்தாய்? என்றவாறு கத்தினான்.

சப்தம் கேட்டு அங்கே வந்த தந்தை டேய் மணி அண்ணன்டா, கத்தாத பொய் அம்மாவை கூட்டிட்டு வா என்றார்!

கண்ணனின் தந்தையின் வார்த்தைக்கு கட்டுப்பட்டவனாய்  அங்கிருந்து சென்றான் அந்த புதிய வரவான மணி.

உருண்டையான கண்கள், கொலு கொலு வென்ற உடல், தொங்கும் கன்னங்கள் இவை அனைத்தும் கண்ணனுக்கு இறந்த மணியின் நினைவை தூண்டியது.

யாருப்பா இது? என்றான் தந்தையை பார்த்து.

இதுவா மணிப்பா, உனக்காகத்தான் இவ்வளவு சீக்கிரம் இவனை கண்டுபிடித்துக் கொண்டுவந்தேன் என்றார்.

தன் மகனின் சந்தோசத்திற்காக தன்னால் முடிந்த எல்லை வரை செல்லக்கூடிய ஒரு நடுத்தர குடும்பத்தின் தலைவன் அவன் தந்தை. என்பது அவரின் செய்கையில் தெரிந்தது.

மணி மணி என்று அவனை பின்தொடர்ந்தான் கண்ணன். தனக்கு பழக்கமில்லாதவர் தன்னை துரத்துவதை கண்டு அஞ்சிய மணி தந்தையிடம் தஞ்சம் அடைந்தான்.

தந்தையிடமிருந்து தன்னை அறிமுக படுத்தியவனாய் மணியை தூக்கி, கன்னங்களை கிள்ளி, தலையை கோதி அண்ணன் என அவனுக்கு உணர்த்தினான்.

மணியை தூக்கிக்கொண்டு தன் தாயைத்தேடி தோட்டத்திற்குள் நுழைந்து அம்மா அம்மா என்று உரக்க கத்திய கண்ணனின் குரலுக்கு ஒய், ஒகோய் என்று பதில் வந்தது வெகு தூரத்தில்.

குரல் வந்த திசையை நோக்கி நடந்து தன் தாயின் வேலை இடத்தை அடைந்த கண்ணனின் பேச்சு அனைத்தும் இறந்த மணியை பற்றியே இருந்தன.

அம்மா! இவன் நம்ம மணி மாதிரி  வருவானா மா! அதே மாதிரி வணக்கம்லா வச்சு வரவேற்ப்பானா? நான் கை நீட்டிய போதெல்லாம் எனக்கு கை கொடுப்பானா? என்றே கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

மணியின் வரவின் இன்பத்திலிருந்த தன் மகனின் புண்முகத்தில் முத்தமிட்டு கண்டிப்பா பழைய மணியாய் வருவான் என்றால் அவன் தாய்.

இரண்டு நாட்கள் விடுமுறை முடியும்வரை மணியுடனே தன் பொழுதினை கழித்தான். மணிக்கு பால் கொடுப்பது, உணவு ஊட்டிவிடுவது, விளையாடுவது மட்டுமின்றி தன்னுடைய இன்ப துன்பங்களையும் பேசி மகிழ்ந்தான். தன்னுடன் பிறக்காத போதிலும் ஒரு தம்பியாய் மட்டுமின்றி தன் தாயை காக்க தன் உயிரை மாய்த்த மணியின் நினைவு அவன் மனதைவிட்டு விலகாத போதிலும், தன் தந்தை தத்தெடுத்த இந்த புது மணி, தான் கழித்த நினைவுகளெல்லாம் மறக்க செய்யாமல் இறந்த மணியாகவே இவனும் இருப்பான் என்ற நம்பிக்கையை வளர்த்துக்கொண்டான் கண்ணன்.

விடுப்பு முடிந்து விடுதி திரும்பிய கண்ணனின் எண்ணமெல்லாம் அடுத்த விடுப்பு எப்போதென்றுதான், மீண்டும் எப்போது விடுப்பு வரும் நாம் எப்போது மணியை பாப்போம் என்றே ஓடிக்கொண்டிருந்தது அவன் எண்ணங்கள்.

40_-Vizslaஇரண்டு மாதங்கள் பின்னர் விடுப்புக்கு வீடு திரும்பும் கண்ணனுக்காக வழி மீது விழிவைத்து காத்திருந்த மணி,  கண்ணனின் உருவம் கண்டதும் தன் முன்னிரு கால்களையும் முன்நீட்டி வாழை ஆட்டி வணக்கம் வைத்து வரவேற்றது மணி.

தொடரும்…

மனதின் நெருடல்‬

பலரும் பலவகையில் பேசி சென்றுவிட்டனர் இந்த சுவாதியை. சுவாதியின் பிணத்தை வைத்து பலரும் சுய விளம்பரம் பெற்றுக்கொண்டனர்.

உங்களைச்சொல்லி குற்றமில்லை ஊருக்கு ஊர் மேடை போட்டு கிடைத்த சாதியை வைத்து புகழ்ந்து பேசியும் இகழ்ந்து ஏசியும் உங்கள் மனங்களை கவர்ந்து கட்சி நடத்திவரும் கானல் நீரின் தவப்புதல்வர்களை தேர்ந்தெடுத்தவர்கள் தானே நீங்கள்.

மேடையிலும், தொலைகாட்சியிலும் தனக்கு தேவையான விளம்பரங்களை அவர்கள் தேடி தேடி பெற்றுக்கொள்ளும்போது அவர்களை பின்தொடரும் நீங்கள் மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா.

கொல்லப்படும்போது தடுக்க யாருமில்லை, இன்றோ அவள் கொல்லப்பட்டிருக்க கூடாது என்றும், அவளை கொள்ளும்வரை ஒருவன் சென்றிருக்கிறான் என்றால் அவள் அப்படிப்பட்டவள் தானே என்றும் பேச உங்களுக்கு என்ன உரிமை இருக்கிறது.

இதை அனைத்தும் தாண்டி தன் மடிக்கணினியில் தன் கைத்திறனைக் காட்டும் பல ஈனர்கள் ஒரு பக்கம். என்ன செய்ய பிணம் வைத்து பணம் செய்யும் ‪#‎ஊடகங்கள்‬மத்தியில் வாழும் உனக்கும் ஒரு விளம்பரம் தேவை தானே.

வெட்டியவன் குடும்பத்திற்கு அரசாங்க உத்தியோகம் கேட்க்கும் ஈனத்தலைவர்கள் இங்கு இருக்கும் வரை‪#‎பெண்களை_எங்கே_பேணிக்காப்பது‬. ஜாதியை வைத்து அரசியல் செய்யும் அற்பர்களே உன் அக்கா, தங்கைக்கு இதுபோல் நடந்தால் அப்போதும் நீர் இதுபோல் இருப்பாயா..
அது சரி திராவிடம் என்ற சொல்லில் தானே இங்கே அணைத்து சாதி வெறிகளின் தீ பொறிகலும் உள்ளது.

சமூகவளைதளவாசிகளே தங்களுக்கு தெரியாத விசயங்களையும், வதந்திகளையும் வீண் விளம்பரத்திற்காக பரப்பாதீர். இங்கே நீங்கள் சுவாதியை பற்றியோ இல்லை ராம்குமாரை பற்றியோ தவறான கருத்துக்களை பரப்பியதால் உங்களுக்கு கிடைக்கும் லைக்குகளும் ஷேர்களும் உங்களுக்கு ஒன்றும் தரப்போவதில்லை ஆனால் தன் மகளை இழந்து தவிக்கும் அந்த பெற்றோர்களின் மனதில் மீண்டும் மீண்டும் ரணங்களை உருவாக்காதீர்..

மாற்றங்களையும், மனிதநேயங்களையும் பேஸ்புக்கிலும் ட்விட்டரிலும் மட்டும் காணும் காலம் ஆனது, இத்திருநாட்டின் சாபமே.

என் அன்பு சகோதரிகளே‪#‎இது_மான்களை_வேட்டையாடும்_புலிகள்_நிறைந்த_உலகம்_தான்‬ ஆனால்‪#‎நீங்கள்_மான்கள்_அல்ல_மான்_தோல்_போத்தி_வளர்த்த_சிறுத்தைகள்‬. மானாய் ஓடினால் சாகும் வரை வேடிக்கை பார்த்துவிட்டு சாயங்காலம் பேஸ்புக்கில் RIP ஸ்டேடஸ் மட்டும் தான் போடுவார்கள் இந்த மனிதாபிமானம் உள்ள மனிதர்கள். சிறுத்தையாக சீறு, சினம்கொண்டு எழு இனி ஒரு பெண்ணும் ரத்தம் சிந்த மாட்டார்கள் இம்மண்ணில்.

– குமரேசன் செல்வராஜ்

 

நீ என்றும் எனக்கு விந்தையானவனே!

Dadவெறும் கல்லாய் இருந்த என்னை கலைப்பொருளாய் மாற்றிய சிற்பியின் உளியே!

சிறகொடிந்து விழுந்த போதெல்லாம் சிகரம் தொட தூண்டிய உந்துகோல் நீ!

சிரிக்கும் என் முகம் பார்க்க சிவந்த கைகளையும் கண்களையும் மறைத்த மனமே!

என் தேவைகள் அனைத்தும் பூர்த்தி செய்த பூரிப்பில் உன் தியாகம் மறைத்தவன் நீ!

நான் மலர்ந்த மலராய் மணம் வீசும் பொது மனம் நெகிழ்ந்த மன்னவனே!

இவ்வுயிர் உன்னால்!

இப்பிறவி உன்னால்!

இவ்வாழ்க்கை உன்னால்!

என்ன சொல்லியும் மிகைபடுத்த முடியவில்லை என்னால்!

என்றும் என் பாதை உன் வழிகாட்டலின் பின்னால்!

என் தந்தையே!

நீ என்றும் எனக்கு விந்தையானவனே!

– குமரேசன் செல்வராஜ்