SUJATHA’S PESUM BOMMAIGAL

SUJATHA’S PESUM BOMMAIGAL

pesum pommaikal-500x500_0

Consider this possibility-we are able to download information from the internet and upload information vice versa. What will happen if the process of downloading is done on human brain? What if we can upload the contents of the human brain-thoughts, memories to a machine and then feed it to another and make the person behave like the source (the person from whose brain the information i.e thoughts, memories are taken)? This revolutionary idea is the crux for writer Sujatha’s novel Pesum Bommaigal, literally meaning Talking Dolls, published by Uyirmai Publications.

The story goes like this. Maya, a young lady gets an offer as a Research Assistant in a scientific research center called CMR Labs. She finds the activities in her new work place weird, especially in the way she is tested in the interview and the subsequent medical tests she is asked to take – her voice is recorded, strange readings are taken with no explanations, and she finds to her surprise that she got the job because of her sister Menaka, who was a former research associate in the lab.

Naturally curious and eager to keep up the reputation of being Menaka’s sister, Maya does the bidding of her bosses-Dr.Narendranath and Dr.Sarangapani. She finds them contrasting in character-one aggressive and the other pleasing towards her and initially jealous of each others’ works(interesting characters, they are). More than all, she finds out to her horror that all the staff in the lab have their right hand shorter than their left hand. Her inquiries lead her to dead ends and makes her doubt about continuing there, but the pay packet and the assurance of her lover Sunil who works there makes her continue in the job.

The story takes a turn when Maya discovers that the lab secretly conducts trials on the staff with or without their consent, but shuts them up from speaking out by paying them handsomely. Even more is her fear on finding out that the tests are related to mind control and her sister had been one of the victims who never made it out of the lab. She is trapped when her bosses learn about her knowledge, and she becomes a pawn in an unwitting game of horror.

Maya’s father and Sunil take the matter to Ganesh and Vasanth(I would need another post to write about them!) who are perturbed by the strange nature of the case and decide to investigate. The chase leads them from Chennai to Vijayawada to back to Chennai as they learn about the complex and devious plans of the doctor duo-advanced research on the human mind by way of downloading the memories and information from the brain to a system and vice versa. A stunning finale(the ‘poetic justice’ Ganesh delivers is not to be missed) makes the reader sit up and wonder at the ingenuity of the writer in skillfully taking the story through the pages.

Sujatha’s forte is that he set the trend for these kind of stories, explaining complex scientific things in a simple layman’s term to the reader, perking up his curiosity. A must read for all, especially those who love different kind of stories with a intelligent twist.

It has been Sujatha’s novel way to take up an idea, mostly scientific in nature, and deal it out in his stories in an interesting and captivating manner. My favorites among his science-fiction works are En Iniya Iyandhira(My Dear Machine), Meendum Jeeno(Again Jeeno)– a sequel to the former, Sorga Theevu(Heaven’s Island), Pesum Bommaigal, the subject of this post.

சுஜாதாவின் பேசும் பொம்மைகள்.

சுஜாதா எழுதிய பேசும் பொம்மைகள் !

pesum pommaikal-500x500_0

இந்தக் கதையின் ஆதாரக் கருத்தான(Downloading) ‘டவுன் லோடிங்’ என்பதின் சாத்தியத்தைப் பற்றிப் பலர் என்னிடம் சந்தேகம் கேட்டார்கள். ஒரு மனித மனத்தின் அத்தனை எண்ணங்களையும் ஓர் இயந்திரத்துக்கு மாற்றிப் புகட்ட முடியுமா என்று பலர் வியந்து இதுசாத்தியமே இல்லை என்றார்கள். இன்றைய விஞ்ஞான ஆராய்ச்சி நிலையில் இது சாத்தியமில்லைதான். ஆனால் இன்று அமெரிக்கா போன்ற முன்னேற்ற நாடுகளின் முற்போக்கு ஆராய்ச்சி நிலையங்களில் ‘செயற்கை அறிவு’ என்ற இயலின் ஒரு பிரிவாக இத்தகைய மூளைச் செய்தி மாற்றும் ஆராய்ச்சிகள் செய்து சிறிதளவு வெற்றி கண்டும் இருக்கிறார்கள். இந்த வெற்றியின் ஒரு கற்பனை விரிவாக்கம்தான் ‘பேசும் பொம்மைகள்’.

கதைக்கரு

இணையதளத்திலிருந்து நாம் பதிவிறக்கம் செய்வதும் அதேபோல் பதவேற்றம் செய்வதும் சாத்தியம். அதுபோல் மனித மூளையை செய்தால் என்ன வாகும்? ஒரு மனிதனின் மூளையை நகல் எடுத்து அதனை இயந்திரத்தில் செலுத்தி மீண்டும் அதனை மற்றொரு மனிதனின் மூளைக்கு செலுத்தி அந்த நகலின் உரிமையாளன் போல் செலுத்தப்பட்ட மனிதனை இயக்க முடியுமா?

இத்துனை அறிவியல் சார்ந்த கற்பன்னையை கொண்ட நாவல் தான் சுஜாதாவின் பேசும் பொம்மைகள்!

பதிப்பகம்

உயிர்மெய் பதிப்பகம் 

எழ்தலரைப் பற்றி 

சுஜாதா நாவல் அனைத்தும் அறிவியல் சார்ந்த கருவிலேயே அமைந்திருக்கும். ஓர் கற்பனைக்கு எட்டாத சுவாரஸ்யமான, விறு விருப்பான கதை களத்தையே சுஜாதா தேர்ந்துப்பார் போல..

கதைச்சுருக்கம்

 மாயா என்னும் பெண்ணை மையமாக கொண்டே இக்கதை நகர்கின்றது. சி எம் ஆர் லேப் என்னும் ஓர் ஆராய்ச்சி கூடத்தில் துணை ஆய்வாலராக பணிகிடைத்த மாவிற்கு அனைத்துமே விசித்திரமாக இருந்தது. ஆம் நேர்காணலில் அவளிடம் எடுத்த பரிசோதனைகளும் எந்த சம்மந்தமுமில்லாது அவளின் குறளை பலமுறை சோதனை செய்ததும் மேலும் அவளின் அக்கா மேனகாவை மையமாக கொண்டே அவளிற்கு வேலைகிடைததும் அனைத்துமே விசித்திரமாகவே இருந்தது. மேனகா முன்னாள் ஆய்வாளராக பணிபுரிந்தவள். தொடர்ந்து மேனகாவின் பெயரை பயந்படுத்தியே அவளது முதல்வர்கள் அவளிடம் அறிமுகமாயினர். அவளது வேலையும் மேனகா என்னும் சுற்றுவட்டரதிலேயே சுழன்று கொண்டிருந்தது. அவளது முதல்வர்கள் சாரங்கபாணி மற்றும் நரேந்த்ரநாத் இருவரும் வித்தியாசமானவர்கள். ஒருவர் மீது ஒருவர் பொறமை கொண்டவர்கள். நரேந்தரநாத் சாந்தமானவர், சாரங்கபாணி அதற்கு நேர்மரயானவர் போன்றும் தோன்றுகின்றனர். இவையெல்லாம் தாண்டி அங்கு வேலை செய்யும் அனைவரின் வலது கைகலும் இடது கையைவிட அளவில் குறைந்தே காணப்பட்டது. அது அவளுக்கு ஓர் அமானுஷ்ய உணர்வை தந்தது. அவள் ஐய்யம்கொண்டு  சுனிலிடம் கேட்டால். சுனில் அவளுக்கு முன்பே அங்கு பணிபுரிபவன். அது பழைய மருந்தின் பாதிப்பு. இப்போது அவையேதும் பயன்படுத்த படவில்லை என்றான் அவளின் காதலன் சுனில். கதை சுழல ஆரம்பித்தது. மாயா தன்னை ஒரு சோதனை பொருளாக பயன்படுதுகிறார்களோ என்று சந்தேகம் எழுந்தது இருப்பினும் அவர்கள் அவளிடம் மிக இனிமையாக நாடகமாடினார்கள், இருந்தும் அவளின் சந்தேகம் நீண்டது ஒருவேளை தன் அக்கா மேனகாவை மூளை சார்ந்த சோதனையில் பயன்படுத்தி மறைத்து வைத்துள்ளனரோ என்று. சுனிலும் அவளை விட்டு வெளிநாடு சென்றுவிட அவளை கண்காணித்த அவளது முதல்வர்கள் அவளை அடிமை படுத்தினர், அவளையும் மறைத்தனர்.  அவளின் ஐய்யம்கொண்ட விசயங்களை தான் பெற்றோரிடம் அவ்வப்போது சொன்ன போது பணத்திற்காக அவர்கள் அவளை கட்டாயபடுத்தி வேலைக்கு அனுப்பினர். இப்போது அவள் சொன்ன அனைத்தையும் ஆராய்ந்து சுனிலின் உதவியால் கணேஷ் மற்றும் வசந்திடம் சென்றனர் இவர்கள் இருவரும் பிரபலமான சட்ட ஆலோசகர்கள். மாவின் கதையை கேட்டு வழலக்கை கையில் எடுத்து ஆராய்ந்து சென்னையிலிருந்து விஜயவாடா வரை சென்று உயிரையும் இழக்க தெரிந்தனர். மாயவையும் அவள் தலையில் பொருத்தப்பட்டிருந்த  “சிப்” பையும் அகற்றி வீட்டில் சேர்த்தனர். இருப்பினும் சாரங்கபாணி இறந்ததுபோல் நாடகமாடி நரேந்தரநாத்துடன் வெளிநாடு செல்ல புறப்பட்டதையும் கணேஷ் அறிந்தான் .

“திருடனாய் பார்த்து திருந்தா விட்டால் திருட்டை ஒழிக்க முடியாது ” என்பதே கதை முடிவில் தெரியவந்த நியதி.

சுஜாதா தன் கதை களத்தை அறிவியல் மையமாக கொண்டது சுவாரஸ்யமானவை என்றாலும் பெண்ணை வர்ணிக்க அவர் பயன்படுத்தும் வாக்கியங்கள்யாவும் ஆணாதிக்கமாய் தோன்றுகிறது.

-குமரேசன் செல்வராஜ்